REALISTYCZNA SCENA

Scena, na­wet najbardziej realistyczna, zakłada szczegól­ne zachowanie „teatralne”: aktor głośno myśli (co w zasadniczy sposób zmienia jego „języko­wy sposób bycia”), mówi znacznie więcej niż „człowiek w życiu”; siłę głosu i wyrazistość artykulacji — a to z kolei odbija się bezpo­średnio w jego mimice — reguluje tak, aby dobrze było go słychać w całej sali. Jego ru­chy z kolei określone są przez to, iż jest wi­doczny tylko z jednej strony. Dlatego, nawet gdy pominiemy wielowiekową tradycję gestu i deklamacji teatralnej, to rów­nież o teatrze Antoniego Czechowa i Konstan­tego Stanisławskiego trzeba powiedzieć, że za­chowanie aktorów oznacza życiowe gesty oraz intonację, lecz wcale ich nie kopiuje.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Michał to imię, które zostało mi nadane przy narodzinach. Rodzice byli go pewni. Tak samo pewny jestem ja, pisząc swoje wpisy na tym blogu. Witam Cię, jestem Michał, a Ty czytasz bloga poświęconego tematom technicznym. Mam nadzieję, że lektura, którą czytasz Cię nie zawiedzie, i opuścisz tę stronę z uśmiechem na ustach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)