PRZECIĘTNY CZŁOWIEK

Podobnie jak człowiek przeciętny sięgając po pióro wypowiada się zwykle na­zbyt literacko i sztucznie i tylko wielki artysta może wzbudzić u czytelnika poczucie naturalnej żywej mowy, tak samo przed kamerą czło­wiek przeciętny zachowuje się w sposób teatral­ny, czuje się skrępowany. Gdy w myśl tych łub innych koncepcji estetycznych zamieniano ak­tora na nieprofesjonalistę (chcąc wzmocnić u widza — którego informowano o tym — poczu­cie prawdziwości, odgrywające tak dużą rolę w estetyce filmowej) rzecz sprowadzała się do za- miany „sztucznej” pracy aktora przez „sztucz­ne” zabiegi reżysera i tak przeciążano w efek­cie semiotyczną strukturę pierwszej warstwy. Tymczasem poczucie „życiowości” powstaje ze sprzeczności tkwiącej w strukturze gry ak­tora filmowego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Michał to imię, które zostało mi nadane przy narodzinach. Rodzice byli go pewni. Tak samo pewny jestem ja, pisząc swoje wpisy na tym blogu. Witam Cię, jestem Michał, a Ty czytasz bloga poświęconego tematom technicznym. Mam nadzieję, że lektura, którą czytasz Cię nie zawiedzie, i opuścisz tę stronę z uśmiechem na ustach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)