PROBLEM AKTORA FILMOWEGO

W semiotycznej strukturze kadru filmowe­go człowiek zajmuje szczególne miejsce. Z his­torycznego punktu widzenia sztuka filmowa powstawała na przecięciu dwu tradycji: jeden nurt kina miał początek w tradycji nieartys­tycznej kroniki filmowej, drugi czerpał z do­świadczeń teatru. Chociaż w obydwu wypad­kach przed widzem na ekranie pojawiał się żywy człowiek, jednak traktowany był całkiem odmiennie, raz zgodnie z oczekiwaniami widza kroniki filmowej, a raz teatru. Teatr ukazuje zwyczajnego cżłowieka współczesnego. Ale mu­simy o tym zapomnieć i widzieć w nim istotę- -znak: Hamleta, Otella lub Ryszarda III. Musi­my również zapomnieć o realnie istniejących kulisach, sztucznych brodach aktorów oraz o widowni i przenieść się w umowną rzeczywis­tość dramatu.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Michał to imię, które zostało mi nadane przy narodzinach. Rodzice byli go pewni. Tak samo pewny jestem ja, pisząc swoje wpisy na tym blogu. Witam Cię, jestem Michał, a Ty czytasz bloga poświęconego tematom technicznym. Mam nadzieję, że lektura, którą czytasz Cię nie zawiedzie, i opuścisz tę stronę z uśmiechem na ustach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)