DĄŻENIE AKTORA

Z jednej strony, aktor filmo­wy dąży do maksymalnie swobodnego, natural­nego zachowania się, z drugiej zaś — historia gry aktorskiej w kinie ujawnia znacznie więk­szą niż w teatrze współczesnym zależność od szablonu, maski od umownego emploi i od zło­żonych systemów typowych gestów. Nieprzy­padkowo aktor filmowy, omijając współczesną mu „wzniosłą” tradycję teatralną, sięgnął do wielowiekowej kultury konwencjonalnego za­chowywania się scenicznego — do klownady, tradycji komedii dell’arte i teatru marionetek. Kino nie tylko wykorzystywało różne typy umownych zachowań aktorskich, ale też je stwarzało. W tym sensie szablon w kinie nie zawsze jest pojęciem równie negatywnym, jak we współczesnym teatrze.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Michał to imię, które zostało mi nadane przy narodzinach. Rodzice byli go pewni. Tak samo pewny jestem ja, pisząc swoje wpisy na tym blogu. Witam Cię, jestem Michał, a Ty czytasz bloga poświęconego tematom technicznym. Mam nadzieję, że lektura, którą czytasz Cię nie zawiedzie, i opuścisz tę stronę z uśmiechem na ustach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)